เลื่อนอ่านฟีดเฟสบุ้คไปเรื่อยเปื่อยจนมาเจอโพสที่เพื่อนๆแชร์กันจึงอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมคนถึงแชร์กันเยอะนักเลยลองเข้าไปอ่านดูได้ความว่า พี่ก๊อป  ผู้ป่วยเป็นเนื้องอกในสมองตัดสินใจที่จะจบชีวิตของตัวเองด้วยวิธีการุณยฆาต  (Euthanasia)  เพราะไม่อยากเป็นเจ้าชายนิทราหรือเป็นอัมพาตให้พ่อกับแม่ของตนเองต้องมาดูแลเขาหากการผ่าตัดในครั้งถัดไปนั้นไม่สำเร็จ   ด้วยอาการของโรคร้ายเองและวิธีการรักษาทำให้พี่ก๊อปทรมาณมาก   พี่ก๊อปจำเป็นต้องขายฮาร์ป เครื่องดนตรีที่เขารักมากเพื่อนำเงินไปเป็นค่าใช้จ่ายในการทำการุณยฆาตที่สวิตเซอร์แลนด์ ด้วยความอยากรู้จึงทำให้เราไปไล่อ่านบทความที่พี่เขาเคยเขียนเกี่ยวช่วงเวลาที่เค้าต้องใช้ชีวิตอยู่กับโรคนี้  ตัวเราเองไม่รู้หรอกว่าการเป็นเนื้องอกในสมองนั้นจะเจ็บมากแค่ไหน   แต่พี่ก๊อปได้เล่าเรื่องราวได้ละเอียดจนเรารู้สึกเห็นใจพี่เขาจริงๆ   หลังจากอ่านโพสอำลาของพี่เขาจบเราน้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว  ร้องไห้เหมือนเรากับเขาเป็นคนรู้จักกันทั้งๆที่ความจริงนั้นมันไม่ใช่เลย   เราขอนับถือในความกล้าของพี่เขาที่ยอมรับเข็มการุณยฆาต   แ...

กำลังนั่งเคลียร์รูปภาพเก่าๆแล้วมาเตะตาที่อัลบั้มรูปงานวิ่ง Mae Salong Trail 2020 เรายังจำได้ดีงานนั้นเรามาเป็น supporter ให้กับสาวๆและเพื่อนๆในงานวิ่งแม่สลอง เพิ่งรู้ว่าการนั่งลุ้นนั่งรอนักกีฬาเข้าเส้นชัยก็สนุกดีเหมือนกัน (ปกติเป็นแต่นักกีฬาซะเอง) คอยโทรตามนักกีฬาบางคนว่าให้รีบวิ่งหน่อยเพราะอากาศร้อนมากแล้ว แต่เจ้าหล่อนก็ยังแวะเล่นกับหมาแมวมาตลอดทางแต่สุดท้ายก็เข้าเส้นชัยมาก่อนหมดเวลา โดยรวมแล้วคิดว่างานแม่สลองจัดได้ดีมากๆ วิวสวย เส้นทางวิ่งน่าสนุก อาหารการกินคือเปรมมาก (ไอซ์ผู้ปล้นคูปองอาหารจากนักวิ่งทุกคน) ชาวบ้านเองมีส่วนร่วมกับกิจกรรมนี้ด้วย แล้วถ้าได้ยินมาไม่ผิด ทุกๆ 1,000 บาทจากค่าสมัครจะถูกนำไปบริจาคเพื่อพัฒนาชุมชนต่อไป หลังจากกลับมาเรารู้สึกเลยว่าปีหน้าเราอยากจะจบระยะ 100 km ที่งานนี้ ขอบคุณพี่มีมี่ พี่แววดาว และพี่เบ็ทที่ชวนน้องมางานนี้ น้องประทับใจมากๆ ขอบคุณพี่ๆที่เชียงรายด้วยฮ้าบ มาทีไรก็ดูแลกันอย่างดีตลอดเลยแถมพาไปเที่ยวนู่นนี่อีก ไว้จะไปรบกวนอีกฮับ น้องกังฟู น้องอ้วนมากเลยต้องออกมาวิ่งที่สนามบินเก่าทุกๆวัน 55