Man to the Moon

 

เลื่อนอ่านฟีดเฟสบุ้คไปเรื่อยเปื่อยจนมาเจอโพสที่เพื่อนๆแชร์กันจึงอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมคนถึงแชร์กันเยอะนักเลยลองเข้าไปอ่านดูได้ความว่า

พี่ก๊อป ผู้ป่วยเป็นเนื้องอกในสมองตัดสินใจที่จะจบชีวิตของตัวเองด้วยวิธีการุณยฆาต (Euthanasia) เพราะไม่อยากเป็นเจ้าชายนิทราหรือเป็นอัมพาตให้พ่อกับแม่ของตนเองต้องมาดูแลเขาหากการผ่าตัดในครั้งถัดไปนั้นไม่สำเร็จ ด้วยอาการของโรคร้ายเองและวิธีการรักษาทำให้พี่ก๊อปทรมาณมาก พี่ก๊อปจำเป็นต้องขายฮาร์ปเครื่องดนตรีที่เขารักมากเพื่อนำเงินไปเป็นค่าใช้จ่ายในการทำการุณยฆาตที่สวิตเซอร์แลนด์

ด้วยความอยากรู้จึงทำให้เราไปไล่อ่านบทความที่พี่เขาเคยเขียนเกี่ยวช่วงเวลาที่เค้าต้องใช้ชีวิตอยู่กับโรคนี้ ตัวเราเองไม่รู้หรอกว่าการเป็นเนื้องอกในสมองนั้นจะเจ็บมากแค่ไหน แต่พี่ก๊อปได้เล่าเรื่องราวได้ละเอียดจนเรารู้สึกเห็นใจพี่เขาจริงๆ

 

หลังจากอ่านโพสอำลาของพี่เขาจบเราน้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ร้องไห้เหมือนเรากับเขาเป็นคนรู้จักกันทั้งๆที่ความจริงนั้นมันไม่ใช่เลย เราขอนับถือในความกล้าของพี่เขาที่ยอมรับเข็มการุณยฆาต แต่หากมองอีกมุมนึงมันก็อาจจะดีกว่าการที่พี่เขาต้องมาทรมาณจากโรคร้ายนี้ก้ได้

 

ณ เวลานั้นพี่เขารู้สึกยังไงบ้างนะตอนที่รู้ว่าจะไม่ตื่นขึ้นมาอีกแล้ว โดดเดี่ยว กลัวเศร้า กังวล พี่เขาจะร้องไห้ไหมจะมีใครอยู่ข้างพี่เขาหรือเปล่า

เราว่าคิดว่ามันคงจะแย่มากๆ ถ้ารู้ว่าเรากำลังจะตายแต่หันไปข้างๆแล้วเราไม่เจอใครสักคน

“เธอรู้หรือเปล่า” – อยากฟังเพลงที่พี่เขาเล่นจัง

Reference link: https://www.facebook.com/royalmixer/posts/2493744163993193