เดลี เราบินตรงมาลงที่นี่ตอนประมาณตี 2 ของวันที่ 30 สิงหาคม อาจเพราะเป็นรอบบินที่เช้าตรู่ไปหน่อยคนในสนามบินไม่ค่อยพลุกพล่านนัก ตอนเช้าคือหิว หิวมาก สิ่งที่กินคือ Chicken wrap มันคือไก่ทอดราดซอสใส่ผักแล้วเอาแผ่นแป้งห่อจากร้าน Costa coffee โว้ย ร้านนี้ในไทยก็มีไหมอะ 5555555 6 โมงเช้าคนขับรถมารับไปที่แรกกันเลยจ้า India ’ s Gate กว่าจะไปถึงอินเดียเกทเราปวดหัวกับการขับรถในเดลีมากเพราะจะได้ยินเสียงแตรตลอดเวลา อย่างที่เคยบอกไปคนที่นี่ขับรถไม่สนใจไฟจราจร อยากจะเลี้ยวอยากจะยูเทิร์นไม่สนว้อย นี่ว่าคนในกรุงเทพฯขับรถแย่แ ล้วนะ มาที่นี่คนกรุงฯแพ้ไปเลยจ้า เราพยายามสังเกตว่าทำไมคนขับมันต้องบีบแตรตลอดวะ ทำไม รถจะชนหรอ ใครลืมปิดฝากระโปรง หนุมานนั่งบนหลังคางี้ เปล่าเลย คนขับรถบีบแตรเพื่อส่งสัญญาณว่า หลบๆ หลบโว้ยกูจะไป ระหว่างทางคือนอนหลับไม่ได้เลยอะ มันปี้บตลอดเวลาได้แต่กัดฟันแล้วพูดในใจ “อีเวร บีบกันอยู่ได้” ถึงอินเดีย เกท ไม่ได้ทำอะไรมากเลย คนขับรถปล่อยลงแล้วบอกอ่ะๆเดินข้ามไปถ่ายรูปฝั่งนั้นนะ ตอนที่ไปถึงมันประมาณ7โมงกว่าๆแล้วรูปที่ถ่ายมาก็ได้ประตูกับท้องฟ้าแบบ over exposure อีกสถานที่ท...

Hey! It’s Ice’s journey!  Recently, I was assigned to do some job oversea and this is my first time travelling to India! From 30 th  of August to 5 th  of September. It’s a short flight as well as short trip across four cities starting at Dehli to Agra, Jaipur, and Bangalore. The aim was to visit different tourist attractions as much as we planned. Unfortunately, we still missed some of them but who cares? The stories along the journey were matter! As long as I still breathing, I won’t stop exploring. “You’re assigned to perform some job in India for three days.” said my supervisor. I was a bit shocked and excited at the same time. Apart from Taj Mahal and Holi festival, I don’t know much about India. I made a request for some vacation leave and proposed a touring agenda (the agenda finished faster than work presentation lol) I don’t know how India looks like nowadays, when I was in school I knew that it’s a developing country as same as Thailand, there’re ...

อินเดีย ประเทศที่เคยคิดไว้ว่าถ้าได้มีโอกาสมาเยือนคงจะไปแค่ทัชมาฮาล กับงานโฮลี่ เพราะนอกจากนี้แล้วเราก็ไม่รู้จักสถานที่ไหนอีกเลย   หัวหน้าบอกต้องไปทำงานที่อินเดียสามวัน ห่ะ อะไรนะ สามวันเลยหรอ ไม่ค่อยได้มีเวลาเตรียมงาน แต่ทำแพลนเที่ยวเรียบร้อยแล้วจ่ะ ( หัวหน้าต้องสาปแช่งเราแน่ๆ ) วันลาเหลืออยู่รออะไรล่ะจ๊ะ ลาหน่อยสักสองวัน พฤหัส - ศุกร์ - เสาร์ - อาทิตย์ บินไปลงเดลีต่อด้วยอัคราตามไปที่ชัยปุระกลับมาทำงานที่บังกะลอร์   อินเดีย สมัยนี้เป็นไงมั่งไม่รู้ สมัยเรียนเค้าบอกเป็นประเทศที่กำลังพัฒนา ผู้คนยากจน มีชนชั้นวรรณะ แต่เห้ยนี่มัน 2018 แล้ว หลายๆอย่างคงเปลี่ยนไป   7 วันในอินเดีย  เรา เก็บสถานที่เที่ยวไม่ครบ ประวัติความเป็นมาหาอ่านไม่ทัน ( ดีนะยังรู้เรื่องทัช มาฮาล ) เที่ยวแบบไวไวรีบไปรีบกลับ ต่างสถานที่ความเจริญก็ต่างกัน แขกก็มากหน้าหลายตา ไม่ได้เจอคนแย่ๆ เว้นเสียแต่อีแขกก็จะให้ไปซื้อของอย่างเดียว เจอแขกเป็นเซลก็จะจู้จี้จุกจิกจนน่ารำคาญนิดหน่อย หลายๆอย่างก็เหมือนกับประเทศนั่นล่ะนะ ถ้าจะเที่ยวอินเดียต้องเตรียมอะไรไปบ้าง คำตอบ...

เมื่อเดือนก่อนซ้อมวิ่งแล้วเจ็บเข่าทั้งสองข้างต้องหยุดวิ่งมาสักระยะหนึ่ง   ช่วงนั้นรู้สึกเซ็ง   เบื่อ   รู้สึกเหมือนมันไม่มีความสุขอะ     ระหว่างนั้นมันเลยเกิดคำถามกับตัวเองว่าเล่นกีฬาไปทำไมอะ   วิ่งไปทำไมวะ   เนี่ยลงฮาล์ฟไว้เดือนหน้า   ตุลาคมมีว่ายโอเชี่ยนแมน   ปลายปีไปโป่งแยงเทรลกับมาราธอนไปอีก   เหมือนมันหมดไฟไปละไม่อยากซ้อม   ไม่อยากทำ สองปีก่อนที่เริ่มเล่นกีฬา   ตอนนั้นเริ่มลงงานวิ่ง ,  งานว่ายน้ำบ้างเพราะพี่ๆเพื่อนๆชวน   เราก็เออ   ดีๆลองบรรยากาศใหม่ๆบ้าง   อ่ะสักพักไปงานไตรบ้าง   ดีๆสนุกดีได้รู้จักคนใหม่ๆ   ก็สนุกสนานกันไป   ถึงแม้จะลงแข่งบ้างแต่เราก็ไม่ได้ซ้อมทุกวันเหมือนคนอื่นๆเค้า   อะเพราะไม่ได้จริงจัง เมื่อวันที่  13  สิงหาคม   ไปตรวจร่างกายมา   ผลตรวจเลือดทำให้เราแอบอึ้งนิดๆ   หมอบอกค่าไขมัน  LDL  หรือไขมันเลวในเลือดเราสูงมาก   ต้องเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้ชีวิตไม่เช่นนั้นอาจมีความเสี่ยงเป็นหัวใจขาดเลือด   เราแบบเห้ยยยย   ไอ้โรคห่า...

เวลา 21.00  น. เรากำลังนั่งรถเมลล์195เพื่อเดินทางกลับบ้าน  เราเห็นคุณป้าคนนี้จิ้มโทรศัพท์อยู่ เอาจริงๆเราไม่ได้จะตั้งใจมอง แต่ตรงที่เรานั่งระดับสายตาเรามองเห็นพอดีว่าคุณป้าเค้ากำลังคุยไลน์กับใครสักคนอยู่ ปลายทางนั้นใช้ชื่อไลน์ว่า 'ออโต้' เรานั่งเปลี่ยนเพลงไปเรื่อยๆ พร้อมกับเงยหน้ามาในจังหวะที่คุณป้าเค้าส่งข้อความไปหาอีกคนนึง อย่าหาว่าเรายุ่งเรื่องของคนอื่นเลยนะเราเห็น ข้อความนั้นเขียนว่า 'ย่าตบมือให้ดังๆเลย'  (ที่จริงคือเราไม่ได้ตั้งใจจะมองแต่ระดับสายตาเรามองเห็นบทสนทนาผ่านไลน์นั้นแบบเหมาะเจาะ) เราแอบเห็นรูปที่คนปลายทางส่งมา เป็นเหมือนใบประกาศณียบัตร แต่เราไม่รู้หรอกว่าเป็นใบอะไร (น่าจะเป็นรางวัลอะไรสักอย่างมั้ง) แต่คุณป้ายังไม่หยุดพิมพ์ เค้าค่อยๆจิ้มทีละตัวอักษรแล้วก็กดส่งไป เราก็ไม่ได้สนใจ มองไปนอกหน้าต่างฟังเพลงไปเรื่อย จนสายตาเหลือบไปเห็นข้อความด้านท้ายๆ เรายอมรับว่าเราเสียมารยาทมาก แต่เรารู้สึกว่าเราอยากรู้ว่าคุณป้าเขาคุยอะไรกับหลาน  คุณป้าพิมพ์บอกกับคนปลายทางว่า 'ย่ารักหนูมาก หนูต้องเป็นเด็กที่น่ารักต่อทุกคนรู้ไหม' 'เกิดวันที่เท่าไรจ้า...